ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ၏ ရေကြီးရေလျှံမှု သစ်တောများအပေါ် ရေကာတာ၏ သက်ရောက်မှုများကို အစီရင်ခံစာအသစ်တွင် မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ အရှေ့မြောက်ပိုင်းရှိ ထရန်ရန်ဆာ နေရာ သည် မဲခေါင်မြစ်၏ အရေးအကြီးဆုံးနှင့် အခြိမ်းခြောက်ခံရဆုံး ရေကြီးရေလျှံမှု သစ်တောဂေဟစနစ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ MDM အဖွဲ့နှင့် IUCN တို့သည် မဲခေါင်ကို အင်ဂျင်နီယာပြုခြင်း- အထက်ရေကာတာများသည် ကမ္ဘောဒီးယား၏ ရေလွှမ်းသစ်တောကို ပြန်လည်ပုံဖော်ခြင်း ဟူသော အစီရင်ခံစာအသစ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းအစီရင်ခံစာတွင် အထက်ရေအားလျှပ်စစ်လုပ်ငန်းများသည် ခြောက်သွေ့ရာသီ မြစ်စီးဆင်းမှုကို အခြေခံအားဖြင့် ပြောင်းလဲစေပြီး ရာသီအလိုက် ရေနည်းရေရှားမှုအပေါ် မှီခိုနေရသော စနစ်တစ်ခုတွင် သစ်တောများ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သေဆုံးခြင်းနှင့် တိုက်စားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ပေါင်းစပ် ရေဗေဒဆိုင်ရာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု၊ ဂြိုဟ်တုအခြေပြု ရေကာတာလုပ်ငန်းများကို ခြေရာခံခြင်း၊ မြေယာနှင့် သစ်ပင်ပြောင်းလဲမှုကို အဝေးထိန်းစနစ်ဖြင့် ရှာဖွေခြင်းနှင့် အသိုင်းအဝိုင်း စောင့်ကြည့်ခြင်းများမှတစ်ဆင့် အစီရင်ခံစာတွင် ရေကြီးရေလျှံမှု သစ်တော ၁၈ ရာခိုင်နှုန်း ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ၂၀၁၈ ခုနှစ်မှစ၍ အချို့သော ရေပူစမ်းဒေသများသည် ၎င်းတို့၏ မြေနှင့် သစ်ပင်ဖုံးအုပ်မှု ထက်ဝက်ကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ဤဂေဟဗေဒဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများသည် တရုတ်နှင့် လာအိုနိုင်ငံရှိ ရေကာတာကြီးများမှ ခြောက်သွေ့ရာသီ ရေထုတ်လွှတ်မှုများနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပြီး မြစ်ရေမျက်နှာပြင်ကို လပေါင်းများစွာ သဘာဝအတိုင်း မြင့်မားနေစေသည်။ဒေသတွင်းသက်ရောက်မှုများအပြင်၊ တွေ့ရှိချက်များသည် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်မြစ်အုပ်ချုပ်မှု၊ အချက်အလက်ပွင့်လင်းမြင်သာမှုနှင့် မဲခေါင်မြစ်ဝှမ်းရှိ ရေအားလျှပ်စစ်၏ ပထဝီနိုင်ငံရေးတို့အတွက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောမေးခွန်းများကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။ အစီရင်ခံစာတွင် ဒေသတွင်းစွမ်းအင်လုံခြုံရေးကို မထိခိုက်စေဘဲ အရေးကြီးသော ရေစီးဆင်းမှုနိမ့်ကျသောပြတင်းပေါက်များကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ကူညီပေးနိုင်သည့် လက်တွေ့ကျသော လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုချိန်ညှိမှုများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ အစီရင်ခံစာကို ဤနေရာတွင် ဖတ်ရှုပါ။