ចំណុចគួរចាប់អារម្មណ៍៖ របាយការណ៍ថ្មី រំលេចពីផលប៉ះពាល់របស់ទំនប់វារីអគ្គិសនីលើ ព្រៃលិចទឹកប្រទេសកម្ពុជា។

តំបន់រ៉ាំសារ ខេត្តស្ទឹងត្រែង ដែលស្ថិតនៅភាគឦសាន ប្រទេសកម្ពុជា គឺជាតំបន់មួយក្នុងចំណោមតំបន់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីព្រៃលិចទឹកសំខាន់ៗ និងក៏ជាតំបន់ដែលទទួលរងការគម្រាមកំហែងបំផុត។ ក្រុមការងារ MDM និងអង្គការ IUCN បានធ្វើការជាក្រុម ដើម្បីរៀបចំនូវរបាយការណ៍ថ្មីមួយ អំពី វិស្វកម្មទន្លេមេគង្គៈ របៀបដែល ទំនប់វារីអគ្គិសនីនៅប៉ែកខាងលើ កំពុងកែប្រែព្រៃលិចទឹកប្រទេសកម្ពុជា, ដែលបង្ហាញពីរបៀប ដែលប្រតិបត្តិការរបស់ទំនប់វារីអគ្គិសនីនៅប៉ែកខាងលើ ផ្លាស់ប្តូររំហូរទឹកទន្លេរដូវប្រាំង ដែលនាំ ឱ្យព្រៃលិចទឹកជាច្រើនងាប់ និងរលើង នៅក្នុងប្រព័ន្ធមួយដែលពឹងផ្អែកលើកម្រិតទឹកទាប​ ប្រចាំរដូវ ដើម្បីរស់រាន។

តាមរយៈទាំងការវិភាគជលសាស្ត្រ និងរូបភាពផ្កាយរណបពីប្រតិបត្តិការរបស់ទំនប់ ដែលថតពី ការប្រែប្រួលដី និងដំណាំរុក្ខជាតិ និងតាមរយៈការសង្កេតរបស់សហគមន៍ របាយការណ៍បាន កត់ត្រាពីការបាត់បង់ព្រៃលិចទឹកក្នុងចំនួន១៨ភាគរយ ជាមួយនិងតំបន់មួយចំនួន បាត់បង់ ច្រើនជាងពាក់កណ្តាលនៃផ្ទៃដី និងគម្របព្រៃ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១៨។ ការប្រែប្រួលអេកូឡូស៊ី ទាំងនេះ គឺវាមានទំនាក់ទំនងទៅនឹងការបញ្ចេញទឹករដូវប្រាំងពីទំនប់វារីអគ្គិសនីធំៗនៅក្នុង ប្រទេសចិន និងឡាវ ដែលនាំឱ្យកម្រិតទឹកកើនខ្ពស់ខុសពីធម្មជាតិសម្រាប់បណ្តាខែនាពេលនេះ។

ក្រៅពីផលប៉ះពាល់ដល់ប្រជាជនក្នុងមូលដ្ឋាន របកគំហើយបានលើកឡើងនូវសំណួរជាច្រើន សម្រាប់អភិបាលកិច្ចទឹកទន្លេឆ្លងដែន តម្លាភាពទិន្នន័យ និងភូមិសាស្ត្រនយោបាយរបស់ ទំនប់វារីអគ្គិសនី នៅក្នុងអាងទន្លេមេគង្គ។ របាយការណ៍នេះ ក៏បានគូសបញ្ជាក់ពីការកែសម្រួល ប្រតិបត្តិការដែលអាចធ្វើបាន ដែលអាចជួយស្តារឡើងវិញនូវរំហូរទឹកទាប ដោយមិនធ្វើអោយ រំខានដល់សន្តិសុខថាមពលក្នុងតំបន់។ សូមអានរបាយការណ៍នៅទីនេះ។