ບົດລາຍງານໃໝ່ແມ່ນແນໃສ່ຜົນກະທົບຂອງເຂື່ອນປ່ານໍ້າຍື່ງຢູ່ປະເທດກຳປູເຈຍ ພື່ນທີ່ Ramsar Stung Treng

ໃນພາກຕາເວັນອອກສຽງເໜືອຂອງປະເທດກຳປູເຈຍແມ່ນໜຶ່ງໃນລະບົບນິເວດປ່າໄມ້ທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດທີ່ຖືກນ້ຳຖ້ວມ ແລະ ຖືກຄຸກຄາມຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງແມ່ນໍ້າຂອງ. ທີມງານ MDM ແລະ IUCN ໄດ້ຮ່ວມມືກັນພັດທະນາລະບົບລາຍງານໃໝ່, ວິສະວະກຳແມ່ນ້ຳຂອງ: ເຂື່ອນຢູ່ຕົ້ນນ້ຳກຳລັງດັດປັບໂຄງສ້າງຂອງປ່ານໍ້າຍື່ງຢູ່ປະເທດກຳປູເຈຍ, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການຜະລິດພະລັງງານໄຟຟ້ານ້ຳຕົກຢູ່ຕົ້ນນ້ຳປ່ຽນແປງກະແສນ້ຳໃນລະດູແລ້ງຢ່າງຮຸນແຮງ, ເຮັດໃຫ້ປ່າໄມ້ຕາຍຢ່າງຫລວງຫລາຍ ແລະ ເກີດມີການເຊາະເຈື່ອນຢູ່ລະບົບທີ່ອາໄສລະດັບນ້ຳຕໍ່າຕາມລະດູການເພື່ອຄວາມຢູ່ລອດ.

ຜ່ານການວິເຄາະທາງດ້ານອຸທົກກະສາດໂດຍລວມ, ການຕິດຕາມການດຳເນີນງານຂອງເຂື່ອນໂດຍອີງໃສ່ດາວທຽມ, ການສຳຫຼວດການປ່ຽນແປງຂອງດິນ ແລະ ພືດພັນ ຈາກໄລຍະໄກ, ແລະ ການສັງເກດການຂອງຊຸມຊົນ, ບົດລາຍງານໄດ້ບັນທຶກການສູນເສຍປ່າໄມ້ຈາກນ້ຳຖ້ວມ 18 ເປີເຊັນ, ໂດຍຊຸມໃສບາງຈຸດທີ່ສູນເສຍທີ່ດິນ ແລະ ຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍກວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 2018. ການປ່ຽນແປງທາງດ້ານນິເວດວິທະຍາເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຕິດພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບການປ່ອຍນ້ຳໃນລະດູແລ້ງຈາກເຂື່ອນຂະໜາດໃຫຍ່ໃນປະເທດຈີນ ແລະ ປະເທດລາວ ທີ່ເຮັດໃຫ້ລະດັບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳສູງຂຶ້ນຜິດປົກກະຕິເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນ.

ນອກຈາກຜົນກະທົບໃນທ້ອງຖິ່ນ, ການຄົ້ນພົບດັ່ງກ່າວເຮັດໃຫ້ເກີດມີຄຳຖາມຂຶ້ນຫລາຍຄໍາຖາມຂຶ້ນກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງແມ່ນ້ຳຂ້າມຊາຍແດນ, ຄວາມໂປ່ງໃສຂອງຂໍ້ມູນ, ແລະ ພູມິສາດການເມືອງຂອງພະລັງງານໄຟຟ້ານ້ຳຕົກໃນອ່າງແມ່ນ້ຳຂອງ. ບົດລາຍງານຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງການປັບປຸງການດຳເນີນງານທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເຊິ່ງສາມາດຊ່ວຍຟື້ນຟູຊ່ອງທາງນໍ້າໄຫຼໃນລະດັບຕ່ຳທີ່ສຳຄັນໂດຍບໍ່ທຳລາຍຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານພະລັງງານຢູ່ໃນພາກພື້ນ. ອ່ານບົດລາຍງານໄດ້ທີ່ນີ້.